Niets lijkt zo vanzelfsprekend als de geluiden om ons heen. Geluid is er altijd, en we maken er meer gebruik van dan we denken. Zijn we blij of boos, zetten we die ene cd op. Willen we tot rust komen, gaan we het bos in. Het gekwetter van vogels, het ruisen van bladeren. Vreemd genoeg noemen we dat ‘genieten van de stilte’. Maar we genieten juist van de (natuur)geluiden. Geluid is er dus niet zomaar - het prikkelt al onze zintuigen. Het beïnvloedt onze stemming, het kan ons waarschuwen, blij maken.
Geluid is om te genieten.

Geluid kan je omschrijven als een drukvariatie die het oor kan waarnemen. Net als bij dominostenen wordt een  golfbeweging in gang gezet, als de luchtdeeltjes door een bron in beweging worden gebracht. Deze beweging verspreidt zich van de bron af. Geluid plant zich - afhankelijk van het medium - met verschillende snelheden voort. In lucht is dit 340 m/s. In vloeistoffen en vaste stoffen is de voortplantingssnelheid hoger - 1500 m/s in water en 5000 m/s in staal.  

 Maar als geluid 'niet meer te genieten' is en schadelijk wordt?
Schadelijk wordt het, als we -bijvoorbeeld in ons werk - te lang, te veel, op
bepaalde toonhoogtes moeten waarnemen. Trilharen in de gehoorgang raken
door die continue belasting onherstelbaar beschadigd. En dan wordt het pas
écht stil...Om dat te voorkomen kennen de meeste landen uitgebreide arbo-normen,
waar werkgevers aan moeten voldoen.